The Art Of Letting Go

20 dec 2019

2019: The art of letting go

Hint: unfortunately it’s not singing Frozen

Deze post plaatste ik twee weken terug op Instagram: https://www.instagram.com/p/B5kj5J9lWQW/.
Het ging over loslaten en hoe ik er heilig van overtuigd ben dat het onze allergrootste les is van het leven.

Nu het einde van het jaar weer in zicht komt en ik terugblik naar mijn 2019, zie ik, zoals elk jaar, een soort rode draad in de gebeurtenissen van mijn jaar. Ik ben weer keihard gevallen, heb toegegeven ook zeker zware dagen gekend maar ook ontzettend veel gelukkige pieken. Leven in het Kwadraat hè.

Kerstreflectie

Vorig jaar kwam ik tijdens mijn kerstreflectie erachter dat ik mijn hart meer mocht beschermen en steviger in mijn schoenen mocht leren staan. Deze kerst realiseer ik me dat ‘loslaten’ mijn thema van 2019 is. Ik kreeg deze les in allerlei vormen en maten aangeboden en hij voerde de boventoon in alle challenges die ik dit jaar op mijn bord kreeg.

Maar dat zie je altijd pas achteraf hè? Want in het moment zelf is het gewoon moeilijk en rot.

Wat mocht ik dit jaar loslaten vraag je je af? Nou best wel veel. Niet alleen mijn slechte gewoonte om te roken, maar ook veel psychische beschadigende gewoonten waarvan ik een jaar geleden nog niet bewust was.

Beschadigende strategietjes

Vanaf jongs af aan leren we onszelf namelijk strategietjes en mechanismes aan om een bepaalde pijn (die we ooit eens hebben ervaren als klein kind) in ons te vermijden. Wellicht voelde je je ooit een keer erg eenzaam, of was je bang dat niemand je zou troosten of oppakken. Het maakt niet uit wát je ervaarde, we hebben allemaal een keer een heel naar gevoel gehad dat we vanaf dat punt leren te vermijden. Die strategieën waren in de eerste instantie niet slecht, want het vervulde een behoefte en zorgde ervoor dat we kregen wat we wilden. Zoals erkenning, liefde, aanraking, troost, goedkeuring, etc. Alleen zijn veel van deze strategieën op een latere leeftijd helaas niet meer goed voor ons.

Op een gegeven moment schaden jouw strategieën je meer dan dat ze opleveren.

Jouw zoektocht naar goedkeuring leidde bijvoorbeeld tot perfectionistische trekjes, of jouw zoektocht naar erkenning zorgde ervoor dat jij over je grenzen laat lopen en jezelf wegcijfert voor anderen.

Dus dan komt het moment in je leven dat je deze strategietjes en mechanismes los mag laten. En nondeju, dat is zo verdomd moeilijk! (Dat hadden ze van tevoren voordat je ze aanleerde wel even kunnen zeggen…)

Wat niet meer werkt, moet je gaan loslaten

Dit jaar heb ik enorm leren loslaten. Want ik hield heel krampachtig vast aan al mijn strategietjes. Ik hield vast aan mijn angst om afgewezen te worden waardoor ik niet voldoende van mezelf kon houden. Ik hield vast aan mijn krampachtige zoektocht naar bevestiging van mijn omgeving waardoor ik me verdrietig voelde als ik dat even niet kreeg in mijn beleving. Ik hield vast aan mijn eisen die ik mezelf stelde, die altijd te hoog waren waardoor ik wederom vaak teleurgesteld in mezelf was. Allemaal strategietjes die vroeger diende om mij de erkenning te geven die ik toen miste en een goed gevoel. Nu zorgden ze vooral voor een gevoel van teleurstelling en me niet goed genoeg voelen. Terwijl ik juist zo hard van mezelf wilde houden.

Goed ik beken je eerlijk, ik ben nooit een ster geweest in loslaten. Ik hou van controle in zekere zin, ik hou niet van verandering. Dus al deze dingen leren loslaten was soms best wel pittig. Maar, het was het allemaal waard.

Elke keer als ik een beschadigende strategie kon loslaten kwam er een laag van innerlijke rust en werd ik steeds meer gevuld met vertrouwen dat dingen goed komen, dat ik goed genoeg ben. Hoe meer ik kon loslaten, hoe meer ik leerde accepteren dat dingen zijn zoals ze zijn zonder ze krampachtig te willen veranderen. En ik leerde steeds meer van mezelf houden zonder de bevestiging van buitenaf nodig te hebben. Wát een bevrijding! 🙂

Heb jij al teruggeblikt naar jouw jaar? Zie jij welke lessen je meerdere keren op je bordje kreeg? Wat was jouw grootste uitdaging?
Wat het ook is, je mag trots zijn op waar je nu bent. Je staat nooit stil, je groeit altijd, dat is een gegeven. En dat verdient een feestje.

Ik wens jullie een heerlijke kerst met extra kerstknuffels en liefde en super mooi nieuw jaar!
Tot in 2020! 🙂

Liefs,

Elise